İkinci Dünya Savaşı yıllarında Türkiye’de temel gıda maddelerine erişim ciddi biçimde sınırlandı. Özellikle ekmek, devlet kontrolünde dağıtıldı ve her vatandaş için günlük tüketim miktarı karne sistemi ile belirlendi. Bu amaçla halka ekmek karnesi verildi.
Karne uygulaması, savaş ekonomisinin bir sonucu olarak ortaya çıktı ve toplumda kıtlık, yokluk ve tasarruf döneminin en güçlü sembollerinden biri oldu. Karneyle ekmek alma uygulaması, 1940’lı yılların sosyal hafızasında derin izler bıraktı.
Kısa Özet
İkinci Dünya Savaşı yıllarında Türkiye’de kıtlığın sembolü olan belge ekmek karnesidir.
