Bir eserin "dünya klasiği" olarak kabul görmesi için genellikle üzerinden uzun yıllar geçmesi, farklı kültürlerde karşılık bulması ve edebiyat eleştirmenleri tarafından edebi kanonun bir parçası olarak tescillenmesi gerekir. Lev Tolstoy’un Savaş ve Barış'ı, Dostoyevski’nin Suç ve Ceza'sı ve Gustave Flaubert’in Madam Bovary'si, realizm akımının ve modern roman sanatının temellerini atan, genel kabul görmüş sarsılmaz klasik listelerinin başında yer alır. Ancak, Afgan asıllı Amerikalı yazar Khaled Hosseini tarafından kaleme alınan Uçurtma Avcısı, bu tarihsel ve edebi sınıfa dahil edilmez.
Uçurtma Avcısı Neden Bir "Klasik" Değildir?
Uçurtma Avcısı, yayımlandığı 2003 yılından itibaren dünya çapında milyonlarca okura ulaşmış, çok satanlar listelerinden inmemiş ve büyük bir kültürel etki yaratmış olsa da "dünya klasikleri" kategorisinde değil, "modern edebiyat" veya "çağdaş edebiyat" kategorisinde değerlendirilir. Bir eserin klasikleşmesi için gereken bazı kriterler şunlardır:
-
Zamanın Süzgeci: Klasikler, genellikle en az bir asır boyunca popülerliğini ve değerini korumayı başarmış eserlerdir. 21. yüzyılın başında yazılan eserler için bu "test" henüz tamamlanmamıştır.
-
Edebi Akım Öncülüğü: Savaş ve Barış gibi eserler, roman tekniğinde devrim yaratmış ve kendinden sonra gelen binlerce yazarı etkilemiştir. Modern romanlar ise genellikle mevcut teknikleri başarıyla kullanan popüler anlatılardır.
-
Akademik Kanon: Dünya klasikleri listeleri; üniversitelerin, kütüphanelerin ve edebiyat otoritelerinin yüzyıllardır üzerinde uzlaştığı listelerdir.
Klasiklerin Gücü: Tolstoy, Dostoyevski ve Flaubert
Savaş ve Barış, insan psikolojisini ve tarihi olayları devasa bir kurguyla birleştirirken; Suç ve Ceza, vicdan ve ahlak üzerine yazılmış en derin felsefi metinlerden biri kabul edilir. Madam Bovary ise karakter yaratımı ve üslup titizliği ile modern romanın "kutsal kitabı" sayılır. Bu eserler, insanlık var oldukça okunmaya ve yorumlanmaya devam edecek yapı taşlarıdır.
Uçurtma Avcısı ise günümüz dünyasının yaralarını, göçmenliği ve sadakati anlatan çok güçlü bir çağdaş metin olarak kütüphanelerdeki yerini korumaktadır; ancak "klasik" unvanı için edebiyat tarihinin biraz daha zaman geçmesine ihtiyacı vardır.